Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde cep telefonları, küçük birer bilgisayar iken tek dokunmayla ya da tıklamayla ulaşılan, yepyeni bir dünya varmış. Robotlar konuşur, lak lak eder, sonra da vak vak, bazen de vah vah edermiş. Uzay gemileri uçarken, bilgisayar oyunları, çocukları büyülermiş. Kodlar yazarak, hayaller…
Yorumlar kapalıEtiket: eğitim
Bir günün tarihçesine baktığımızda, birden çok acı-tatlı olay yaşandığı ve her olayın da bir öyküsü olduğu ortaya çıkar. Bugün 16 Mart! Öğretmen-öğrenci-veli herkes için anlamlı bir gün. Osmanlı Devleti, Tanzimat reformunu yürütecek bir eğitim sistemi ister. Bunun için de çağdaş eğitim-öğretim yöntemlerini bilen, ilimleri okutacak öğretmenlere ihtiyaç vardır. Bu öğretmenleri…
Yorumlar kapalıOkullarda ‘Yarıyıl Tatili’ bir hafta önce başladı, 5 Şubat günü yeniden çalacak ziller… Öğrenciler, her tatilde sevinç çığlıkları atarlar!(?) “Peki, okuldan ayrılmak neden coşku veriyor ki?” diye soran, araştıran olmayınca, bu ‘tuhaf’ olgu da herkesten kabul alıp sıradanlaştı. Bugünlerde sıradan olmayan iki çığlık daha duyduk! Özel okul veli ve öğretmenlerine…
Yorumlar kapalı“Nasrettin Hoca, değirmen taşını döndüren eşeğine beş tas arpa veriyormuş. Bir gün, “Acaba demiş, daha az arpa versem, ne olacak?” O gün dört tas arpa vermiş. Bakmış eşek aynı şekilde çalışıyor, yani değirmeni döndürüyor. Durum hoşuna gitmiş Hoca’nın. Bakmış maliyet düşüyor ama iş aynen devam ediyor. Bir tas daha düşüreyim…
Yorumlar kapalıÇocukluk, hayatın en tatlı, saf, masum dönemidir. Gerçek ve hayal iç içedir. Sınırsız güzelliklere tırmanan hayal merdivenleri vardır.Bu merdivenlerden tırmanmaya çalışan her çocuk yukarıda bekleyen hayalkesiciler, hayalkırıcılar, hayalyokediciler tarafından durdurulur. Hayal yok edicilerini yatığı bu davranış çocukların keşif, öğrenme ve gelişme dönemlerini dumura uğratır.Varsa yoksa “abcd” şıklarından ibaret sorular, sayı…
Yorumlar kapalıHovardaca geçmiş yaşamdan siz de utanıyor musunuz, siz de gerçekten yoruluyor musunuz? Çünkü ben çok yoruldum birilerinin kendini akıllı zannetmesinden. Hakikaten çok utandım kendimden, ailemden, arkadaşlarımdan, ülkemden ve en çok kendimden. Ben artık birbirinin sırtına basan ve birbirini kazıklama işlevini zevkle yerine getiren bir toplumdan çok utanıyorum. Ve evet çok utanıyorum ortalama zekası olmayan bizi yönetenlerden ve onların karşısında el pençe divan duranlardan. Ama benim anladığım sen kendinden utanmıyorsun be ülkem. Utanma duygusunu kaybetmiş bir toplum her şeyi yapabilir, her şeyi.
Yorumlar kapalıYıl 2020’yi gösterirken elime aldığım kalemi kağıdı bir kenara bıraktım. Evet çok ama çok yorulmuştum, 2 yıldan fazladır yazdığım yazıların beni/bizi çürütmeye başlaması 1 yıl sonrasında gerçekleşti ama ben farkında değildim ve hala yazıyordum. Kendimle konuşmaya başlayınca… Evet sevgili, okur diyerek cümleye başladım ve son yazımı yazma kararı aldım. Döneminin…
Yorumlar kapalı



