"Enter"a basıp içeriğe geçin

1 Adam 1 Ümit

Adam banka oturduğu sırada, küçük kız salıncaktan indi. Uykudan uyanan Nevşin eliyle yatağı yokladı. Nevşin yanında Nihat’ın olmadığını görünce hemen doğruldu. Akşamki kavgadan sonra yine de evine, yatağına döneceğini ümit etmişti. Evin camını silmek için pervaza çıkan Ayşe Teyze, düşmemeyi ümit etti. Kahveci Ramazan Dayı: ‘’Zaten hepimiz ümit etmiyor muyuz?’’ diye yükseltti sesini. Bunu duyan Kerim hemen gaza geldi. “Tabi ki öyle, ümit olmadan yaşanmaz. Aldığımız nefesi geri verebilmeyi ümit ederiz. Gece uyuyunca sabah uyanmayı ümit ederiz. Bebek annesinin karnındayken sağlıkla doğması için ümit ederiz. Uçak düşmesin, bir arıza çıkmasın, asansör katta kazasız belasız dursun diye ümit ederiz.” Küçük kız kaydırağa koştu. Kötü Kalpli Kraliçe odasına girdi. Adam bir sigara yaktı. Ramazan dayı çay doldurmaya başladı. Küçük kız beşinci kez merdivenleri tırmandı.   Kötü Kalpli Kraliçe Pamuk Prensesin ölmüş olmasını ümit etti. Adam  sigarasını yere attı. Kerim önüne konan çaydan  bir yudum aldı. Devam etti.  “Maden ocağında  çalışan bir işçi gün ışığına tekrar çıkmayı ümit eder. Askere giden bir genç sevdiklerine kavuşmayı ümit eder. Kuluçkaya oturan tavuk civcivlerine sarılmayı ümit eder. Erkek saçı dökülmesin, kadın beyazlamasın diye ümit eder. Kuzu kurda yakalanmamayı ümit eder.” Kerim çay bardağını eline aldığı sırada, Kötü Kalpli Kraliçe beklediği cevabı duyabilmek ümidiyle sordu:’’Ayna ayna var mı benden daha güzeli bu dünyada?’’ Ayşe Teyze bezini sıkmak için elini içeriye uzattığı anda, küçük kız:’’Baba’’ diye koştu. Ayşe’nin önce eli sonra ayağı kaydı. Nihat kapı ziline bastığında,  Ayşe Teyze boşluktaydı. Nevşin kapıya koştuğu sırada, adam kızına sarılmak için kucağını açtı. “Ayşe teyze düştüüüü!” diye kahvenin içine doğru bir çocuk bağırdı. Rüstem dayı tepsiyi yere attı. Kahvedekiler kapıya koştu. Nihat içeriye girdi. Nevşin’in gözlerinden yaş damladı. Adam, kızı yerdeki taşa takılmasın; Rüstem Dayı Ayşeme bir şey olmasın diye ümit etti. Kaldırıma vardıklarında Ayşe hala hayattaydı. Rüstem Dayı Ayşe’nin elini tuttuğu anda, telefon çaldı. Küçük kız babasına sarıldı. Nevşin telefonu açtı. Ayşe son defa Rüstem’in gözlerinin içine baktı. Adam kızı kucağına aldı. Telefonun ucunda ki ses: ‘’Başın sağolsun Nevşin kızım.’’ dedi. Nevşin olduğu yere çöktü. Nihat yanına çöktü. Avcı Pamuk Prensesi serbest bıraktı. Nihat, Nevşin’e sarıldı. Küçük kız babasını öptü. Nevşin:  “inşallah cennete gitmiştir.” dedi.  Ayna:-“Var Sevgili Kraliçem. Pamuk preneses sizden daha güzel”dedi.